Top
Start

In de buurt

Op deze pagina staan winkels, panden e.d. die in de buurt waren. En waar ik een goede herinnering aan heb.

Kapsalon Leo


De kapsalon rond 1988 en kapper Leo voor de kapsalon

Herenkapper Leo had zijn kapperszaak aan de Verlengde Grachtstraat 49. In de zaak stond een kachel met lange zwarte kachelpijp die omhoog, langs het plafond en weer verder omhoog, door het dak, ging. Doordat de lange, hete, kachelpijp door de hele zaak liep werd de ruimte optimaal verwarmd. - 1973 -Mijn moeder is met me mee gekomen. Ze instrueert de kapper met "even netjes maken" betaalt alvast en gaat weer weg. De kapper doet heel strak het papieren kraagje om mijn nek voordat ik een kappersschort om krijg. Hij knipt snel. Snel en naar mijn smaak veel te kort. Maar wat wil je, hij heeft zelf ook heel kort haar. Hij weet van de vorige knipbeurt dat ik geen snars van voetbal weet en praat er daarom met de volwassen mannen over die zitten te wachten tot ze aan de beurt zijn. Het gaat vooral over Johan Cruijf, Wim van Hanegem en Wim Suurbier. Over waar ze opgesteld moeten worden en wat de kansen bij het WK'74 zullen zijn. Al pratend knipt hij lustig door. Mijn korte kapsel lijkt absoluut niet op dat van de voetballers met hun lange haren. Als hij klaar is veegt hij met een kwast de haren uit mijn nek en zwaait het schort voor me langs. Ik zie mijn haar voor de veger uit in een luikje in de vloer verdwijnen als ik de deur open doe om naar buiten te stappen.

Leo van Melzen (1938-2009)
Locatie: 'Kapsalon Leo', Verlengde Grachtstraat 49, Groningen

Reacties:
Mijn eerste ervaring met Leo was in de Baart de la Faillestraat was altijd gezellig
Hij werkte eerst bij kapper Wiltjer in de ripperdalaan.
Hij was de opvolger van Rene Gunter die in 1970 overleed.


Brugwachtershuisje bij de Herman Colleniusbrug


Het brugwachtershuisje en een pompoentje

Toen ik als kind (rond 1973/74) naar school stepte kwam ik langs het brugwachtershuisje aan de Wilhelminakade. Brugwachter M. Holen uit de Davidstraat had tientallen pompoentjes in het huisje hangen in allerlei kleuren en grootte. Ik bekeek ze iedere keer met interesse. De brugwachter nodigde me een keer binnen en legde uit hoe je zo'n pompoentje kan maken.
Thuis heb ik een paar bierviltjes gezocht en om wol gevraagd. En toen maar pompoentjes maken.
Onlangs heb ik er nog een paar gemaakt, het is nog steeds leuk om te doen.

Locatie: Brug tussen Herman Colleniuslaan en Wilhelminakade, Groningen


Rusthuis Bethesda


De achterzijde van Bethesda

Ik mocht wel eens met mijn vader mee als hij als slager bij de ouden van dagen in het rusthuis Bethesda aan de Noorderbuitensingel vlees ging bezorgen. Het is direct naast/achter de Noorderkerk. Bij diverse deuren werd een kleine hoeveelheid vlees bezorgd. Een onsje gehakt hier en een onsje rundvlees daar. "Of de slager een kopje koffie lust? Of junior een snoepje lust?" werd veel gevraagd.
In 1973 lag het straatje er keurig bij. Iedere week werden de ramen gelapt en het stoepje geschrobd. Ook zat het goed in de verf. Tegenwoordig is het wat minder onderhouden.

Locatie: Noorderbuitensingel 12, Groningen



Daken


Op dak


Als jongen van 7 zat ik graag in de dakgoot. Ik vond het prachtig om van hoog over alles beneden uit te kijken.
Toen ik een keer weer op mijn uitkijkpost zat werd ik gespot door een mevrouw die de slagerij van mijn vader binnen wilde gaan. Ze riep naar mijn vader "slager, uw zoon zit op het dak!"
Mijn vader liet alles vallen en stoof de trap op. Hij hing uit het raam en riep dat ik moest komen. Ik weigerde, niet wetende wat ik kon verwachten als ik binnen het bereik van zijn grote slagershanden zou zijn. Hij riep nogmaals. "Kom hier of ik kom je halen!" Ik antwoordde dat hij me dan maar moest komen halen. "Dat durf ik niet, maar kom nu maar weer naar binnen." Ik voelde dat het veilig was, liep door de dakgoot naar het raam en klom weer naar binnen. Mijn vader sprak zijn bezorgdheid uit en snelde terug naar de slagerij.
Altijd als ik daken zoals op de foto zie, krijg ik de neiging om ze te gaan beklimmen om op dezelfde hoogte te zijn als de antennes. Maar ja, er staan geen antennes meer op de daken.

Foto: Daken van de Selwerderstraat gezien vanaf de Verl. Grachtstraat.

Deuren


Herinnering aan oude deuren zoals ik ze kende in de Oranjewijk in Groningen.

Het is een lekkere dag in 1973. Het is niet te warm en het blijft droog. Het lijkt wel alsof mensen dan afspreken om te gaan klussen. Overal zie je dat mensen aan de slag gaan met schilderwerk. Kozijnen worden geschuurd en geplamuurd. Oude lak wordt van de voordeuren af gebrand en gekrabd, waarna de deuren een mooie nieuwe laklaag krijgen, en nog een. En dan nog een derde. Als je in een straat komt waar iemand met de deur bezig is, ruik je de geur van het afbranden of de geur van verf en lak. Het stinkt en het ruikt ook wel weer lekker.